Werkplek

Mijn droom is het om meer en meer van huis uit te werken. Schrijven, bellen, plannen, mailen, administratie; tuurlijk dat kan tegenwoordig van huis uit. Scheelt kilometers rijden, en dus minder uitstoot, tijd, geld en ik kan mijn eigen tijd indelen. Vanuit eigen bevlogenheid, motivatie, verantwoordelijkheid, natuurlijk ritme en tempo werken. Voordeel is dat ik dan ook buiten kan werken, vanuit de tuin of het naastgelegen bos, bellen terwijl ik aan het wieden ben en, niet onbelangrijk, dat ik tussendoor de benen kan strekken of tot rust kan komen. Met kantoorwerk heel belangrijk en het is meer mijn manier ipv de fitness-ruimte van een werkgever, of de in de kantine geplaatste pingpong-tafels.

Toch ben ik veel onderweg. Ik heb nog nooit zo veel kilometers gereden om mensen te ontmoeten, locaties te bekijken, ervaringen op te doen en de uitvoering van projecten te doen. En ik combineer afspraken met elkaar om afstanden te beperken. Ben ik stiekem weg toch weer veel van huis, van mijn gewenste droom-werkplek.

Langzaam verandert mijn Kangoo in een klein huis, een kleine werkplek. Handsfree geklemd aan de zonneklep, krat met flesjes water, rijstwafels en dadels, aantal jassen en vesten bij de hand, voor elk weertype bedacht, EHBO-kistje, krat met paardrijd-spullen, mijn karretje met laptop en toebehoren en zo meer van die praktische zaken.
De achterklep omhoog en ik heb een overdekte zitplek om even iets anders te doen. En dan ineens gun ik me onderweg de ruimte en tijd om van de snelweg af te gaan en en rustig plekje op te zoeken. MiepMiep (na de uitvinding van het wiel, de beste uitvinding voor mij) geeft mij het gevoel van vrijheid om zonder enig oriënteringsgevoel, toch de meest rechtstreekse routes te verlaten. Wat zijn België en Nederland dan meteen onbeschrijfelijk mooi en verrassend! Pauze, aantekeningen maken van de net ervaren ontmoeting, uitwerken van ideeën die al rijdend ontstaan of gewoon even mijn ogen sluiten. Hoeveel droom-werkplekken heb ik eigenlijk?